แจกบทเจรจาสู่ขอ…แม้พูดไม่เก่งก็สู่ขอได้

เมื่อถึงเวลาที่หนุ่มสาวตกลงปลงใจจะลงหลักปักฐานเป็นคู่ชีวิต ถ้าตบแต่งกันทันทีตามอำเภอใจเห็นจะไม่ถูกตามหลักประเพณีไทย จึงต้องมีการ เจรจาสู่ขอ เสียก่อน

เริ่มแรกฝ่ายชายควรจะเข้าไปนัดหมายกับผู้ใหญ่ของฝ่ายหญิงว่า หากจะให้ผู้ใหญ่ฝ่ายตนมาพบปะพูดคุยกันอย่างเป็นทางการจะสะดวกวันไหน เมื่อฝ่ายหญิงรับรู้ก่อนล่วงหน้าเช่นนี้แล้ว จะได้จัดแต่งบ้านเรือนให้สะอาดเรียบร้อยก่อนวันนัดพบ

ในวันนัด ฝ่ายชายจะเดินทางมายังบ้านของฝ่ายหญิงพร้อมกับผู้ใหญ่ที่เคารพ (บางรายอาจมีเถ้าแก่เป็นตัวแทนเจรจา) ผู้ที่ได้รับเชิญให้เป็นผู้ใหญ่จะกล่าวเจรจาสู่ขอด้วยถ้อยคำไพเราะหวานหู ดังนี้

ผู้ใหญ่ฝ่ายชาย : “ได้ยินมาว่า บ้านนี้มีฟักแฟงแตงเต้าดกงาม ก็ใคร่จะมาขอพันธุ์ไปเพาะปลูกบ้าง ปีนี้ …(ฝ่ายชาย) ก็อายุ …  ปีแล้ว หน้าที่การงานดีและมั่นคง  ที่ผ่านมาเห็นว่ารักและชอบพอกับ … (ฝ่ายหญิง) เห็นว่าทั้งคู่ศึกษาดูใจซึ่งกันและกันมานานพอสมควร กระผม/ดิฉันในฐานะผู้ใหญ่เห็นว่า สมควรแก่เวลา จึงอยากมาทาบทามสู่ขอให้ครอบครัวทั้งสองเป็นทองแผ่นเดียวกัน ไม่ทราบว่าทางฝ่ายนี้จะเห็นดีเห็นงามหรือไม่ครับ/คะ”

ผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง : “หากผู้ใหญ่ฝ่ายชายเห็นสมควร กระผม/ดิฉันก็คงไม่ขัดข้องแต่ประการใดครับ/ค่ะ ยินดียกลูกสาวให้อยู่ในความดูแล”

บทเจรจาสู่ขอเบื้องต้น เราได้อ้างอิงมาจากคำพูดของผู้หลักผู้ใหญ่ในสมัยก่อน สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามยุคสมัยและตามสไตล์ของเถ้าแก่ เมื่อจบบทเจรจาก็จะเป็นการตกลงกันของทั้งสองฝ่ายว่าฝ่ายใดจะเป็นผู้ดูฤกษ์ ฝ่ายไหนจะเป็นฝ่ายจัดการงานพิธีต่างๆ เพื่อนำไปสู่การดำเนินงานตามประเพณีต่อไป